پایگاه مقاومت بسیج کمیل
 
شنبه 24 آذر 1397 -

رای به سایت :
170
محبوب

بهروز صبوری

تاریخ شهادت:  1361-08-24
محل شهادت:  سومار

ادر بهروز صبوری پس از حضور در معراج شهدا در مورد حس وحالش پس از اطلاع از محل خاکسپاری فرزندش چنین اظهار داشت:

"بهروز رو هنوز ندیدم ولی دارم بال بال می زنم برای دیدنش.ولی آقام امام رضا واجب تر از بهروزمه.برم پیش آقام اجازه بگیرم که صبر بهم بده.بعدش برگردیم بیام برم پیش بهروزم.الان دیگه آروم وقرار ندارم. من تا چهار روز دیگه نمی دونم چه جوری می خوام صبر کنم که به بهروزم برسم.امروز تو بهشت زهرا بهم خبر دادن که بهروزم پیدا شده.بالا سره پدره بهروز بودم که اونجا بهم گفتن.باباشم فهمید که بهروزم پیدا شده.گفت خانم دیگه غصه نخور.شبها دیگه گریه نکن.یه موزه کوچیک تو خونه درست کرده بودم که دیگه می رم جمعشون می کنم.دیگه بچه ام پیدا شده.جا و مکان داره دیگه.دیگه شب و نصف شب براش گریه نمی کنم.بچه ام دیگه پیدا شده.من داشتم خودم می رفتم بهشت زهرا که دیدم پسرم با دو تا آقا که از معرج شهدا بودن اونجا است.اونها گفتن که بچه ات پیدا شده.خون ما رو برای آزمایش ،4 سال پیش گرفتن.درسته ناراحت کننده است.ولی آرومم.از درون آرومم با اینکه قلبم از درون میزنه.تا بهروز رو ببینم،لمسش بکنم ،سر مزارش برم.من خودم تمام گمنامها رو می رم سر مزارشون .به خاک می سپارمشون.ولی بهروز منو کی به خاک سپرده.چه جور شده.بهش می گم مامان جان منزل نو مبارک مامان.داماد نشده بود،لباس دامادی نپوشیده بود.حنابندون گرفته بودم تو خونه براش.ولی خودش نبود.اینبار دیگه نمی گم بی نام و نشون.می گم این دفعه بهروز داماد با نام و نشونه.بعد از 31 سال چه جوری من تحمل کنم.من چه جوری تحمل کردم اونهم باید من و اینجوری تحمل کنه دیگه.الان دیگه بهم می رسیم ؛دیگه تموم شد.دیگه برنامه بهروز صبوری تموم شد.دیگه چهارشنبه تموم می شه.به آرزوم می رسم چهارشنبه.چهارشنبه قراره بریم بوشهر که اونجا دفن شده.می گن بچه ام اونجا است.به خدا نصف ملت ایران می دونست بهروزم گمنامه.همه دعا می کردن.ولی تموم شد؛بهم رسیدیم..."