تاریخ : پنجشنبه 14 تير 10:58
کد خبر : 700598
سرویس خبری : دین و اندیشه
 

گاهی شاد و گاهی افسرده ام؟!

گاهی شاد و گاهی افسرده ام؟!

در حدیث مى خوانیم: براى هر کارى «بسم اللّه» بگویید، حتى سر سفره اگر نوع غذا را تغییر دادید «بسم اللّه» را تجدید کنید. (بحار، ج ۶۳، ص ۴۲۱)

اگر شما به یک کارخانه توجه کنید، به تمام کالاها و تولیدات خود، آرم و نشانه خود را مى  زند. مثلاً یک کارخانه چینى سازى، به همه ظرف هاى کوچک و بزرگ، حتّى کارتون و کامیونى که مربوط به حمل و نقل است، نام و آرم خود را مى  زند.
پرچم هر کشورى، هم روى میز مدیران آن کشور است، هم بالاى ساختمان ادارات و هم روى کشتى هایى که از آن کشور به اطراف دنیا مى روند.
انسان خداپرست نیز تمام کارهایش، نام و آرام خدایى دارد؛ چه  کوچک و چه  بزرگ.
حضرت ابراهیم (علیه السلام) مى گوید: نمازم، عباداتم، زنده بودنم و مرگم براى پروردگار جهانیان است: «انّ صلاتى و نُسکى و مَحیاىَ و مَماتى لِلّه رَبّ العالَمین» (سوره انعام، آیه ۱۶۲)
قرآن به پیامبر (صلى  الله  علیه  وآله  وسلم) مى فرماید: هم در آغاز کار، یاد پروردگارت باش: «اِقرأ بِاسمِ ربِّک» (سوره علق، آیه ۱) و هم پس از فراغت، کارى دیگر شروع کن که در راه رضاى پروردگارت باشد، «فاذا فَرَغتَ فَانصَب و الى ربِّکَ فَارغَب» (سوره انشراح، آیه ۷ – ۸ )

عواملی که کارهای برای خدا را ارزش دار تر می کند
سلاح شیطان برای گمراه کردن و وادار کردن مردم به فراموشی از یاد خدا و به طور کلی فراموش کردن خیر و مصلحت خودشان، همان نفوذ و تأثیر او در آنان از راه شهوت هاست

در انجام دادن کارها برای خدا یک سری عواملی هستند که به آنها ضریب می دهند و حتما باید آنها را در نظر گرفت از جمله زمان و مکان و شرایط سیاسی، عاطفی و… وگرنه چه بسا عملی ظاهرا برای خدا باشد اما بی ثمر و نابجا.
اما کار برای خدا، یک چیزهایی ضریب کار برای خدا را بالا می  برد. مثلاً آب دادن به تشنه فرق می  کند با آب دان به سیر. یا آب خنک در تابستان دادن با آب خنک دادن در زمستان فرق می کند. زمان فرق می  کند

دوری از یاد خدا؛ زندگی پررنج و سختی فراوانی به همراه می آورد

اگر این یاد خدا لحظه ای از زندگی هایمان فراموش شود، تبعاتی دارد که پیرو آن، ای کاش هایی را برای ما به بار خواهد آورد؛ چنانچه در قرآن کریم می خوانیم: وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْری فَإِنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنْکًا وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَعْمی. (طه: ۱۲۴) و هر آن کس از یاد من دوری کند، زندگی سختی در انتظارش خواهد بود و روز قیامت، وی نابینا محشور می شود.
کسی که به خدا توجه ندارد، هر قدر برای به دست آوردن لذت ها و منافع مادی و ظاهری تلاش کند، بنا به فطرت خداجویش که همواره او را به سوی کمالات فرامی خواند، لذت های به دست آمده او را سیراب نمی کند. آرام و قرار نمی گیرد. او یا همواره در حسرت آن چیزهایی است که ندارد یا در ترس و اندوه از دست دادن چیزهایی است که به دست آورده است. پس هرگز روی آرامش و اطمینان را نمی بیند. چنین فردی هنگام روبه رو شدن با مشکلات ، ناراحتی ها و شکست ها به سرعت دست خوش اندوه و نگرانی می شود و زندگی را برای خود سخت و دردآور می داند، ولی کسی که خدا را تنها پناه خود می شناسد و می داند پروردگار بر زندگی او نظارت دقیق دارد و حکومت بر سراسر جهان از آنِ اوست، فریب لذت های زودگذر دنیا را نمی خورد. او می داند آنچه دارد، امانتی است که باید در مسیر پیشرفت معنوی اش به کار گیرد. پس هدف خود را دنیا و رسیدن به نعمت های آن قرار نمی دهد تا با زوال آن دست خوش درد و اندوه شود یا از احتمال زوال آن نگران باشد.
به تعبیر سعدی:
هر که امروز نبیند اثر قدرت او              غالب آن است که فرداش نبیند دیدار

غفلت از یاد خدا ما را همنشین با شیطان می کند
شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: من گاهی شاد و گاهی افسرده ام و حالات روحی متفاوتی دارم. دلیلش چیست؟ حضرت فرمود: خداوند برای هر کس یک ملک و یک شیطان قرار داده است. اگر از یاد خدا غافل شود، شیطان به او نزدیک شده و دلتنگ می شود

در حقیقت نتیجه غفلت از یاد خدا ، مبتلا شدن به شیاطین است: «وَ مَنْ یَعْشُ عَنْ ذِکْرِ الرَّحْمنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطانًا فَهُوَ لَهُ قَرینٌ؛ هر آن که از یاد خدا روی گرداند شیطان همراه او خواهد شد.» (زخرف: ۳۶)
باید گفت سلاح شیطان برای گمراه کردن و وادار کردن مردم به فراموشی از یاد خدا و به طور کلی فراموش کردن خیر و مصلحت خودشان، همان نفوذ و تأثیر او در آنان از راه شهوت هاست.
به عبارتی وجود هرگونه ناخالصی در انسان، زمینه را برای نفوذ شیطان فراهم می آورد و باعث غفلت انسان از یاد خداوند سبحان و سهل انگاری او در اطاعت از فرمان های الهی می شود تا جایی که ممکن است به مرحله ای برسد که شیطان بر او چیره شود و یاد خدا را از خاطرش ببرد که پایانش زیان کاری و خسران است.

حالات روحی متفاوتی دارم؛ گاهی شاد و گاهی افسره ام

شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: من گاهی شاد و گاهی افسرده ام و حالات روحی متفاوتی دارم. دلیلش چیست؟ حضرت فرمود: خداوند برای هر کس یک ملک و یک شیطان قرار داده است. اگر از یاد خدا غافل شود، شیطان به او نزدیک شده و دلتنگ می شود. قرآن کریم به روشنی به این مسئله اشاره می کند: إِنَّما یُریدُ الشَّیْطانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِی الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ. (مائده: ۹۱)
شیطان می خواهد با شراب و قمار میان شما کینه و دشمنی افکند و شما را از یاد خدا و نماز باز دارد. آیا خویش را باز می دارید.

 


سامانه متمرکز فضای مجازی سپاه تهران بزرگ